Казкі беларускія » 1-3 Малянятам (малышам)

Бегемоцiк

Алег Старынчык — Mon, 14 May 2012 12:47:33 +0000

«Бегемоцiк, Бегемоцiк!
Ты чаму разявiý роцiк?
Цi сабраýся песню пець?
Можа муха заляцець».

I гаворыць Бегемоцiк:
«Я таму разявiý роцiк,
Бо сказаць усiм хачу,
Што я зараз палячу».

«Бегемоцiк, Бегемоцiк!
У цябе ж такi жывоцiк!
Як ты будзеш з iм лятаць?
Можа, лепш на лыжы ýстаць?»

Б: «Я надзьмуюся, як шарык,
Стану лёгкi, як камарык,
Буду лётаць, быццам хмарка,
Па-над нашым заапаркам!»
Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

Папугай i Пелiкан

Алег Старынчык — Mon, 20 Feb 2012 17:25:41 +0000

Папугай гаворыць Пелiкану:
«Ты чаму такi не паслухмяны?
Жабянят ты ловiш на балоце,
Стварыý сабе акварыум у роце.

Жабяняты квакаюць i скачуць,
Дадому хочуць бедненькiя, плачуць.
Адкажы мне лепей, Пелiкоша,
Навошта табе гэтакая ноша?

Вось цiкава: у роце ýсё клякоча,
Булькае i нечага квакоча.»
I пiшчаць жалобна жабяняты:
«Адпусцi нас, Пелiкан, да хаты.»

Пелiкан сабе пад нос балбоча:
«Я не-бу-не-му-не-ку-не-хо-чу.»
Папугагай: «Ты чаго там булькаеш так смешна?
Усмiхнicя! Дзе твая усмешка?

Давай лепей заспяваем пад гармонiк,
Адчыняй хутчэй свой жабiн домiк!»
Пелiканчык слухаць больш не можа:
«Адпушчу усiх дадому, Гоша,

Калi больш не будзеш ты пiлiкаць,
Не чырыкаць нават i не пiкаць.»
Маýчыць Гоша, нават не iкае,
Пелiкоша роцiк адчыняе.

Жабяняты весела танцуюць,
У дзюбу Пелiканчыка цалуюць.

Пеліканы лятуць...

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

Жыла-была яліначка (+mp3)

kazkiby — Thu, 22 Dec 2011 17:44:39 +0000

Жыла-была яліначка,
У хвойнічку расла,
Зімой і летам стройная,
Зялёная была.

Мяцеліца ёй песеньку
Спявала: “Баю-бай!”,
Сняжком яе атульвала:
“Глядзі не замярзай!”

Пужлівы зайка шэранькі
Вакол яе скакаў,
Падчас і воўк, сярдзіты воўк
Трушком тут прабягаў.

Сняжок у лесе сцішаным
Пад полазам рыпіць,
І конік жвавы сівенькі
Спяшаецца, бяжыць.

Імчацца лёгка саначкі,
А ў санках мужычок
Вязе для нас яліначку,
Паклаўшы на бачок.

І вось яна, прыбраная,
На свята к нам прыйшла
І шмат пацехі, радасці
Для дзетак прынясла.

Сл. З. Аляксандравай
Муз. М. Красева
Перакл. В. Жуковіча

Слухаць і спяваць разам:
Download audio file (jalinachka2.mp3)

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

У лесе яліначцы холадна зімой (+mp3)

yugasya — Thu, 22 Dec 2011 16:42:34 +0000

У лесе яліначцы
Холадна зімой.
З лесу яліначку
Мы ўзялі домоў.

Наша яліначка
Свеціцца-гарыць:
Снег на галіначках,
Яркія шары.

Цацкі прывабныя
Ззяюць угары
І шакаладныя
Рыбкі і звяры.

Мы пад яліначкай
Сталі ў карагод.
Весела, весела
Стрэнем Новы год!

Словы Р.Кудашавай
Музыка Л.Бекмана
Пераклаў У.Жуковіч

Малюнак: Міле Давідовіч

Слухаць і спяваць песню “Яліначка”:
Download audio file (jalinachka.mp3)

Плача коця на кухні (засынайка ад Юліі)

Юлия А — Sat, 07 Aug 2010 08:00:32 +0000

-А-а-а, а-а-а…
- плача коця на кухні,
ад слёз вочкі папухлі.
Што з табою, мой каток,
забалеў мо жываток?

-Мяў,- сказаў варкоцік,
- не баліць жывоцік.
У мяне душа баліць
- як цяперь на свеце жыць.
Як мне жыць у хаце,
Калі хлусіць Каця:
Смятану злізала
- На мяне сказала?

В.Вітка

Прыйшла ночка да зязюлі (калыханка)

Viktar — Wed, 04 Aug 2010 08:10:25 +0000

Прыйшла ночка да зязюлі
Ты ж ня сьпі, мая красуля
Прыляці ў маю хацінку
Прасьпявай са мной хвілінку

Малюнак: Каміль Пісарра

Будуць зорачкі мігцець
Хачу я з табою сьпець
Хачу ночку кукаваці
Хачу сьвет той забываці.

Ты лажыся на бачок
Сьпіць пад печчу сьветлячок
Выйшла мышка прасьпяваць
Каток шэпы паляваць

Вось і месік узыйшоў
Жоўты мілы віташок
Ён па небу праяжджае
І ў калыскі пазірае

Калі ж ты не будзеш спаць
Цябе будзе месік браць
Зорнай сіньню павязе
Закалыша у вазе.

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

Пахне яблынькай заечай (калыханка+mp3)

Музычная складанка “На Купалле!” ад Kazki.By

kazkiby — Mon, 22 Jun 2009 23:15:03 +0000

Прапануем вашай увазе купальскую аўдыё-складанку “На Купалле!”.
Спадзяемся, што яна вам падабаецца і нават спатрэбіцца (напрыклад, калі будзеце скокаць праз вогнішча ;)

На Купалле!

Змест:
01 Берагіня – На Купалле
02 Троіца – У нас сягодня Купалле
03 Наталля Матыліцкая – У нас сягоння Купала. То-то-то
04 Yar – Купаллё
05 Алеся і ансамбль Сябры – Купалінка
06 Ліцвіны – Да сядзела Купалля на плоці
07 Палац – Розгары (купальская)
08 Guda – Ішла Купалка сялом
09 Guda – Дзе ты, Купала, купалася
10 Трухановіч – Купальская
11 Plan & Pan Zhyzhma – Купалінка
12 Прымакі – Купалінка
13 Песняры – Купалінка
14 ВІА Харлі – Купаліначка
15 Іван Кірчук – Купала на Йвано
16 Guda – А на Купала, а на Йвана
17 Іван Кірчук – Як на Йвана дужа рана
18 Guda – Ды гарэла Купайло на горэ
19 Стары Ольса – Купальскi лёс
20 Galina Bэzu – Купала
21 United colors of RUDN – Купалінка
22 Палац – Ой, Купала
23 Bonus

Час гучання: 1:02
Складанка падрыхтавана праектам kazki.by да Купалля-2009.
Толькі для некамерцыйнага выкарыстання.

А што за Купалле такое?))

Жыццё нашых продкаў рэгламентавалася сонечным календаром. Такія значныя падзеі, як сонцаварот і раўнадзенства, заўжды адзначаліся вялікімі святамі. Якраз сонцаварот быў прымеркаваны да свята Купалля.

Падрыхтоўка да Купалля пачыналася ўжо з раніцы: прыбіралі хаты, моладзь збірала ўсялякія старыя рэчы для таго, каб ладзіць вялікае вогнішча. Людзі пазбаўляліся ад старога, дрэннага, непатрэбнага, спальвалі гэта ўсё і пачыналі новае жыццё.

Дзяўчаты збіралі карысныя лекавыя травы ў лугах.

Пад вечар пачыналася святкаванне. Спачатку вялікае шэсце да месца – гэта звычайна была гара альбо месца ля ракі ці возера на ўзвышшы, каб быць бліжэй да сонца.

Вогнішча складалася вельмі вялікае, на ягоную вяршыню ўсталёўвалася жардзіна, а ўжо на яе – кола ад падводы, якое сімвалізавала сваёй формай сонца.

Шэсце з песнямі рушыла да месца вогнішча, і людзі разводзілі агонь, ладзіліся купальскія карагоды. Увогуле, усё свята суправаджалася спевамі – купальскія песні вельмі разнастайныя і па сюжэтах, і па мелодыцы.

Пасля ўжо пачыналіся танцы, застолле, ладзілі рытуальны стол, на якім звычайна была раслінная ежа – улетку мяса ўжо не было, канчаліся запасы. Асноўнымі стравамі былі яешня, зеляніна, сыр, малочныя стравы.

Моладзь хадзіла шукаць папараць-кветку, якая зацвітае толькі ў самую кароткую ноч. Ладзіліся і купанні, і катанне на чоўнах. Незамужнія дзяўчаты плялі вянкі і варажылі на свой лёс.

Калі вогнішча ўжо прагарала, пачыналіся скокі праз яго. Скакалі па аднаму і па двое, нават на канях, кідалі ў вогнішча вянкі. Была прыкмета: калі хлопец у дзяўчыны з галавы сарваў вянок і кінуў яго ў блукаючы агонь, то ён павінен з ёй ажаніцца.

Ноч на Івана Купалу прымеркавана да самай кароткай ночы, якая астранамічна кожны год адзначалася ў розныя дні. У 2009 годзе санцаварот адбываўся з 20 на 21 чэрвеня. Ае большасць адзначае гэтае свята з 6 на 7 ліпеня (праваслаўны Дзень святога Яна) ці 23-24 ліпеня (каталіцкі Дзень святога Яна). А нехта нават і тры разы адразу :)

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

Дзед Барадзед – калыханка (два варыянта, mp3+ноты)

kazkiby — Sat, 13 Jun 2009 09:20:03 +0000

Я хаджу па белым свеце
I гляджу, як вы жывеце.
Калi трэба – памагу,
Бо я ўсё рабiць магу.

Ноты да калыханкі Дзед Барадзед

Прыпеў:
Хто я? Дзед-барадзед,
Абышоў белы свет,
А цяпер у цiхi час
Завiтаў да вас.

З вамi побач буду ўсюды,
Трэба цуды – зробiм цуды,
Трэба казка – раз, два, тры,
Вось i казка вам, сябры!

Вечарамi казкi баю,
Я ў запасе шмат iх маю.
А як прыйдзе казка ў сне,
Зноў кажыце: дзякуй мне…

Я хаджу па белым свеце –
Ваш найлепшы сябар, дзецi,
I вядома нават мне,
Што вы бачыце ўва сне.

Слова А. Вольскага
Музыка Л. Захлеунага

Download audio file (Dzied-Baradzied_original.mp3)

А таксама арыгінальная апрацоўка гэтай песні ў выкананні Лепрыконсаў, паслухайце – цікава.
Download audio file (Dzed_Baradzed_Lepriconsy.mp3)
Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

Жылі у бабусі вясёлыя гусі (+mp3)

kazkiby — Thu, 11 Jun 2009 11:27:57 +0000

Жылі у бабусі
Вясёлыя гусі:
Адзін шэры,
Другі белы -
Вясёлыя гусі.

Гагаталі тыя
Гусі маладыя:
Адзін шэры,
Другі белы -
Гусі маладыя.

Бегалі па траўцы,
Мыліся ў канаўцы.
Адзін шэры,
Другі белы -
Мыліся ў канаўцы.

Вось крычыць бабуся:
“Ой, прапалі гусі!
Адзін шэры,
Другі белы -
Гусі мае, гусі!”

Вынырнулі гусі
Ад бабусі блізка.
Адзін шэры,
Другі белы -
Кланяліся нізка.

Укр. нар. песня
Перакл. В. Жуковіча

Слухаць мінус і спяваць:
Download audio file (gusi.mp3)
Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

Кранальная і незвычайная гісторыя пра сабаку, што стаў дэльфінам

KazachNik — Thu, 11 Jun 2009 05:16:44 +0000

На “дэльфінавым рыфе” ў Эйлаце жыве сабака па мянушцы Джокер, які лічыць сябе дэльфінам…

Сімпатычны сабака з’явіўся на рыфе гадоў 5 таму. Раніцай ён прыбягаў невядома адкуль, праводзіў на пірсе ўвесь дзень, неадрыўна гледзячы ў ваду на дэльфінаў, а ўвечары, калі зусім цямнела, знікаў у невядомым кірунку.

Мінула некалькі тыдняў, а ён штодня гадзіна за гадзінай ўсё сачыў і сачыў за дэльфінамі. І раптоўна, адной выдатнай раніцай, быццам вырашыўшыся на адказны крок – рынуўся ў ваду і пачаў плаваць разам з марскімі прыгажунамі. Дэльфіны не спалохаліся, а, здаецца, узрадаваліся і пачалі гуляць з ім, нібы сябравалі ўжо шмат гадоў.

З гэтай хвіліны жыццё сабакі заквітнела новымі фарбамі. Ён радасна вітаў дэльфінаў зранку, потым скакаў у мора, даганяў хвацкіх плывуноў, якія прыкметна яму падыгрывалі, павольна праплываючы ўздоўж пірса.

Стаміўшыся ад гэтых “спаборніцтваў”, сабака выскокваў на пантон, што калыхаўся на вадзе, і зноў сачыў за сваімі нечаканымі сябрамі, імкнучыся старанна назіраць за ўсімі. А калі хто з іх адбіваўся ад зграі ды адплываў занадта далёка, ён гучна і злосна брахаў, і супакойваўся толькі тады, калі ўсе дэльфіны збіраліся ў пірса.

Увечары ён прабягаў уздоўж берага, аглядаючы свае абшары, і, пераканаўшыся, што ўсё ў парадку, знікаў да наступнай раніцы.

Адкуль узяўся гэты сабака? Заінтрыгаваныя працаўнікі рыфа аднойчы вырашылі прасачыць за ім, і выявілі, што кожны вечар сабака прабягае некалькі кіламетраў і вяртаецца дахаты, у Эйлат, да сваёй гаспадыні. А раніцай ізноў прыходзіць у сям’ю дэльфінаў. Ды што там казаць, ён і сам, здаецца, стаў прызнаным чальцом гэтай сям’і.

Можа быць, у ранейшым сваім жыцці ён быў дэльфінам?
Ці то было ўзаемнае каханне, якое раптам ўспыхнула? Тое, што з першага позірку і на ўсё жыццё…

Так ці не, але з тых часоў таксісты, што працуюць на маршруце Дэльфінавы рыф — Эйлат, сталі спыняцца, калі бачылі кудлатага прыгажуна, а той ахвотна скакаў на сядушку і спакойна ехаў дахаты.

І далі яму мянушку Джокер — як шчаслівай карце. Але неяк Джокер заскочыў у машыну незнаёмца і знік. Немагчыма перадаць словамі, як знерваваліся ўсе, хто працаваў на рыфе, але справа ўскладнілася яшчэ і тым, што дэльфіны не проста засмуткавалі, а літаральна запалі ў нуду. Яны раз-пораз падплывалі да пірса, выглядаючы свайго сябра, а некаторыя з іх пачалі адмаўляцца ад усіх ласункаў, што прыносілі ім на абед службоўцы марскога дэльфінарыя.

І тады адміністрацыя рыфа дала аб’яву ў газету з апісаннем зніклага сабакі і просьбай дапамагчы знайсці яго ды вярнуць як мага хутчэй.

Шмат каму здавалася, што яны бачылі гэтага сабаку, і на рыфе выдаткавалі многа часу і грошай на пошукі па ўсіх кутках краіны, адкуль прыходзілі водгукі. Але толькі праз некалькі тыдняў на вэб–сайт Дэльфінавага рыфу паступіў ліст. Аўтар яга сцвярджаў, што зніклы сабака жыве на адной з фермаў прыблізна ў 100 км ад Эйлатаў у чалавека, што падабраў яго на дарозе.

Так Джокер вярнуўся ў сям’ю дэльфінаў.

Да таго часу ён, здаецца, і забыўся ўжо на сваю ранейшую гаспадыню, адмысловым каханнем да якой і раней не палаў. Дзень яго вяртання на рыф быў адзначаны святочнай вячэрай, і Джокера практычна афіцыйна ўзялі на забеспячэнне.

Увечары стомлены, але перапоўнены пачуццём выкананага абавязку, дырэктар Дэльфінавага рыфу сабраўся ехаць дахаты, падышоў да сваёй машыны і ужо ніколькі не здівіўся, калі пабачыў на пярэдняй сядушцы Джокера, што мірна чакаў яго.

Зараз сабака спраўна жыве ў гаспадара дэльфінаў, што, без сумневу, не замінае яму зноў і зноў штораніцы ўзнікаць на пірсе і радасным брэхам узвяшчаць пра сваё з’яўленне…

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

Сёння Радаўніца – Дзень памінання продкаў