Гэта адно з найстаражытных святаў, што сыходзяць каранямі ў паганскія часы. У гэты дзень праваслаўныя наведваюць могілкі, моляцца аб спачынку душ сваіх блізкіх. У Беларусі Радаўніца з’яўляецца афіцыйным непрацоўным днём.

Фота Марыі Жылінскай

Беларуская прымаўка:
На Радаўніцу да абеду пашуць, па абедзе плачуць, вечарам скачуць.

Па традыцыі ў гэты дзень непажадана было штосьці сеяць альбо садзіць. Напярэдадні Радаўніцы гаспадыні рыхтавалі стравы для памінання на могілкі, прычым колькасць страў павінна быць няцотнай. Усё прыгатаванае складалася ў вялікую хустку, туды ж дадавалі асвячоныя на Вялікдзень фарбаваныя яйкі. Раніцай людзі ішлі ў царкву, паміналі блізкіх, а пасля абеду адпраўляліся на могілкі.

Жанчыны на могілках галасілі, а мужчыны павінны былі катаць асвячонае яйка. Потым усе моўчкі сядалі вакол могілак, гаспадыні выстаўлялі шматлікія стравы. Урачыстая трапеза пачыналася з запрашэння нябожчыка. Пасля трапезы трохі ежы і гарэлкі пакідалі для нябожчыкаў, а астаткі раздавалі жабракам.

Дзень памінання продкаў сканчаўся ў карчмах весяла, з песнямі ды скокамі.

Яшчэ па тэме:

• Пра рэкламу і камерцыйны бок
• Музычная складанка “На Купалле!” ад Kazki.By
• Кур’ёзы: малых у Бабруйску вучаць ваяваць?
• Гульня “Што расце ў садзе”
• Гуляем у хованкі – з 6 месяцаў!