Я буду капітанам. Карыкатура: Нікалай Круцікаў

Рашаю сам задачы,
Вучуся я старанна.
Мае сябры пабачаць –
Я стану капітанам!

Вятры і штормы, дружа,
Прайду загартаваны.
Я стану самым дужым
І смелым капітанам.

Калі паклічуць горны
Ў далёкія туманы,
Скажу: “Бывай, мой горад!
Уперад, капітаны!”

Шуміць на карце мора
Сапраўдным ураганам.
Я вырашыў учора,
Што буду капітанам.

Рашаю сам задачы,
Вучуся я старанна.
Мае сябры пабачаць –
Я стану капітанам!

Музыка Вячаслава Ждановіча

Паслухаць:
Download audio file (jastanukapitanam.mp3)
Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Фолк-складанка “Вясёлы вечар”
• Прыгоды Аленкі (дзіцячыя пэрлы)
• Пахне яблынькай заечай (калыханка+mp3)

Купілі бабулі велатрэнажор.
- Ой, йовай! – радуецца Аленка. (Ровар то бок)
- Нет, – кажа бабуля, – это велотренажёр.
- Ета па-йюску – вейят’еназой, а па-бейяюску – йовай! – пераконвае ўнучка.

Разглядаем малюнак. На малюнку акварыюм.
- Г’ядзі, – кажа дзецька, – йібка ў вадзе!
- Так, – адказваю, – гэта акварыюм з рыбкамі.
- Не, ета па-йюску – аквайюм, а па-бейяюску – вада!

***

Спрабаваў учора татка Аленку пакласьці спаць.
Сядзіць, сьпявае ціхім пранікнёным голасам:
- Колькі б нам за жар-птушкаю ўсьлед не ганяцца…

Другі радок выканаць не пасьпеў, бо з боку дзіцёнкавага ложка данеслася дакорлівае:
- …а мы тойькі гайюбоў ганяем!

***

Аленка кладзецца спаць.
Сядаю побач, вельмі блізка, на падлозе, напяваю калыханку.
Яна глядзіць мне ў твар:

- Ой, хто там сядзіць?
- Дзе?
- Хто ў цябе ў воцьках сядзіць? – у пытаньні выразна гучыць рытарычнасьць.
- А хто там сядзіць? – перапытваю я дзеля праформы (Лінзы яна там разгледзела, ці што?)
- (сьмяецца) Айенка там сядзіць.

***

Ідзем з кашлявым дзіцёнкам з паліклінікі.
Паназіралі за палётам пакету з-пад круасанаў, пасьля падабралі, каб выкінуць у сьметніцу.
Ідзем далей, чарговы раз разважаем, што сьмецьце на зямлю кідаюць толькі хуліганы, а добрыя людзі даносяць да сьметніцы. Раптам Аленка спыняецца, хвіліну глядзіць на леташнюю лістоту і рашуча прамаўляе:

- Д’евы – хуіганы! Йісцікі на зямлю накідаі!

***

Гуляем на дзіцячай пляцоўцы.
Аленка з захапленьнем назірае, як нейкая дзяўчынка гадоў дванаццаці залезла на верхатуру і там гайдаецца.

Кажу суцяшальна:
- Вось вырасьцеш і таксама так зможаш.
- А, моза, кагда выясту, мне так не захоцяца! – ганарыста адказвае дзіцёнак.

***

Захацелася мне сьпячы пірог.
Аленка ўважліва адсочвала ўвесь працэс.
Але шмараваньне маслам формы выклікала ў яе бурны пратэст і сьлёзы.

- Масья! Масья! Мамацька, сто ты деяесь? Масья на х’еб мазуць!

Я растлумачыла, што так трэба, каб пірог не прыстаў да формы.
Тады скандальця глыбока ўздыхнула і сказала:

- А х’ебусек будзе п’якаць без масья. Гойка-гойка п’якаць.

Усе прыгоды запісала kamrushepa
Распавядзіце таксама пра свае! ;)
Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Калабок паранены! Ён згубіў шмат цеста!..

Пояснения для тех, кто плохо знает белорусский язык: “У гарбатага таты быў кубак гарбаты” можно перевести и как “У горбатого папы была чашка чая”, и как “У горбатого папы была горбатая чашка”.

Дарэчы, адна казка Наталлі была ўжо апублікаваная тут – глядзіце, калі яшчэ не бачылі.Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Правільна-няправільна – пра адносіны палоў
• Калабок паранены! Ён згубіў шмат цеста!..
• Я буду капітанам – спявае Грышка Гільмулін (+mp3)

Ціха-ціхенька ляжы,
Як памежнік на мяжы.

Не палохайся чужынцаў –
Гэта толькі муляжы.

Гэта -Пацыфік-, таксама вядомы як -Крыж міра-. Яго зрабілі як знак -Руха за ядзернае раззбраенне-, але зараз ён больш вядомы як знак, які сімвалізуе мір.

Па асеньняй павуцінцы
Маршыруюць пехацінцы.

Сьнегам лётчыкі з аблокаў
Абстралялі ўсё навокал.

Баявы сапёрны ўзвод
Абясшкодзіў сьнег і лёд.

Будаўнічы батальён
Выклаў рэйкі зь летніх дзён.

А марскі ваенны флот
Сноў прывёз на цэлы год.

Сноў чароўных, сноў квяцістых
Аб пехоце і танкістах.

Каб усё, што пра вайну,
Стала зьместам толькі сну.

Аўтарка: Вера Бурлак

***

Сёння ў нас Дзень Перамогі.

Гэта азначае, што мы святкуем перамогу ў вайне, якая была на Зямлі 65 гадоў таму. На ёй загінула вельмі-вельмі шмат людзей.

Малюнак Андрэя Бутузава

Гэты малюнак паказвае, што праўда пра гэту Другую Сусветную вайну, якая ў нас больш вядомая пад назвай Вялікая Айчынная, дагэтуль замоўчваецца і скажаецца, хоць прайшло ўжо 65 гадоў. А наша краіна-суседка Расія, чый сцяг намаляваны на гармоніку ў мішкі, таксама не жадае распавядаць праўду пра яе.

Чаму не жадае? Ёсць шмат прычын – хтосьці баіцца, што праўда будзе горшай за няпраўду, камусьці сорамна за сваіх сваякоў, шмат хто сам не ведае праўды і абыякавы да яе, хтосьці не жадае яе ведаць, а некаторыя наогул хочуць яе схаваць, каб нічога не змяняць у сваёй краіне і кіраваць людзьмі, як раней гэта рабілі цары.

Людзей, якія яшчэ жывыя і памятаюць тую вайну, сёння становіцца ўсё менш – яны паміраюць ад старасці, але ўрачыстыя мерапрыемствы кожны год і ў нас, і ў нашых суседзяў праводзяцца ўсё пышней і ўрачысцей.

Калі ты падрасцеш, то самастойна даведаешся больш пра тое, што здарылася з нашай планетай і людзьмі на ёй, калі адбывалася Другая Сусветная вайна. Гэта вельмі доўгая і трагічная гісторыя…

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Калыханкі з ўсяго свету: Грэцкая
• Правільна-няправільна – пра адносіны палоў
• Прыгоды Аленкі (дзіцячыя пэрлы)

- Выйшла я аднойчы з дома, а на сцяне маё імя напісалі.
- Нічога сабе ў цябе імя!

***

Сядзіць муж, чытае ЖЖ. Раптам чуе ціхі голас жонкі з іншага пакою:
- Не, не мілы, сёння ня магу, давай сустрэнемся заўтра.
Тут жа забягае ў пакой да жонкі:
- Гэта ты па тэлефону размаўляла?
- Не. Гэта я жаночы часопіс чытаю, 50 розных выказванняў. Побач з гэтым, напрыклад, напісана, што муж прыбяжыць, калі вельмі заняты. І пабач жа – ня схлусілі!..

***
Прыходзіць дачка са школы дамоў і скардзіцца быцькам:
- Маці, тата! Няне існоў у сколе длазняць!

Маці:
- Ніцога, тата саўтла плыйдзе ў сколу ы ласбялэцца.

Тата:
- Так, тлэба ўзо с хэтым саконцфаць!

***

- Тата, а што такое зіма?
- Паглядзі ў лядоўне…Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Калабок паранены! Ён згубіў шмат цеста!..
• Правільна-няправільна – пра адносіны палоў
• О божа, я сын фотакарткі!

- А прывязі-ка мне, бацюшка, кветачку… аленькую.
- Аксьціся, доча, я ў краму за хлебам іду.

Вельмі леккая смерць для Кашчэя, падумаў Іван-Царэвіч, і ўставіў іголку ў швейную машынку.

Яшчэ тры…

- Калабок паранены! Ён згубіў шмат цеста!
- Хлебапёк! У зале ёсьць хлебапёк?!..

- Сына, да нас прыляцеў Карлсан!
- Тата, заканчвай ужо фарбаваць падлогу!

Ведаеце, насамрэч Бураціна жаніўся ня на Мальвіне, а на Тарцілле. Таму, што маладосць – гэта адно, а трохсотгадовы досвед – зусім іншае…

Малюнак: Сяргей Наўрузаў

• Правільна-няправільна – пра адносіны палоў
• О божа, я сын фотакарткі!

Малюнак, які не да спадобы беларускім геям, дарэчы – ён вызваў шмат каментараў і нападкаў, ажно да пагроз падаць у суд на гэты сайт, калі быў апублікаваны побач з вершам У.Маякоўскага “Што такое добра“. Але мы пагадзіліся перанесці яго ў асобны артыкул, каб яны зусім не звар’яцелі.
Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Калабок паранены! Ён згубіў шмат цеста!..
• Прыгоды Аленкі (дзіцячыя пэрлы)
• Я буду капітанам – спявае Грышка Гільмулін (+mp3)

Я падслухаў і для вас,
Малышы, малышкі,
Бацькі гэтага адказ
Запісаў у кніжку.

- Калі дождж ідзе і скрозь
Гразка, непрыемна,
Кожны знае – гэта вось
Для прагулак дрэнна.

Дождж пакапаў і прайшоў.
Сонца ў цэлым свеце.
Гэта – добра, малышок,
І старым і дзецям.

Калі часам сын ахвочы
Да гразі і сажы,
Гэта вельмі дрэнны хлопчык –
Кожны вам так скажа.

Калі ж хлопчык любіць мыла,
Не лянуецца ўставаць,
Гэты хлопчык вельмі мілы,
Можна прыклад з яго браць.

Калі б’е благі хлапчук
Слабага, малога,
Я і ў кніжку не хачу
Устаўляць такога!

Гэты кажа:
- Не чапай
Тых, хто меншы ростам! –
Гэты хлопчык, так і знай,
Малайчына проста!

Калі хлопчык, як дзівак,
Кніжкі рве і топча,
Усе дзеці кажуць так:
Кепскаваты хлопчык.

Калі любіць працаваць,
Да навук ахвочы, –
Дык тут кожнаму відаць:
Гэта добры хлопчык.

Гэты хлопчык ад варон
Уцякае з плачам.
Баязлівец проста ён,
Як заяц, няйначай.

Гэты, хоць з вяршок хлапец,
Птушак не баіцца.
Ён адважны, маладзец,
Ёсць чым пахваліцца.

Гэты ў бруд палез і рады,
Што ў гразі кашуля.
Пра такога мамы, таты
Кажуць:
- Ён мурзуля.

Гэты чысціць паліто,
Мые сам галёшы.
Хоць малы ён, ды нішто, –
Ўсё рабіць сам можа.

Помні гэта кожны сын,
Кожны знай дзіцёнак:
З сына вырастае свін,
Калі сын – свінёнак.

Хлопчык вельмі рады быў
І рашыў сумленна:
«Буду добра я рабіць
І не буду дрэнна».

1925, Уладзімір Маякоўскі
Пераклаў Алесь ЯкімовічТыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Правільна-няправільна – пра адносіны палоў
• Трое парасятак (Уолт Дыснэй прэзентуе)
• Сом-агароднік (казка ў вершах)