Адбудзецца літаратурны ранішнік для дзетак з прэзентацыяй кнігі Юі Вісландэр «Мама Му чытае» ды Юі і Тумаса Вісландэраў «Малы і [...]]]> Сустрэча з Юі Вісландэр – аўтарам серыі дзіцячых кніжак пра Маму Му – адбудзецца ў Менску 12 лютага 2012 г. у кнігарні «ЛогвінваЎ» (пр-т Незалежнасці, 37а). Пачатак а 14й – абавязкова прыходзьце!

Адбудзецца літаратурны ранішнік для дзетак з прэзентацыяй кнігі Юі Вісландэр «Мама Му чытае» ды Юі і Тумаса Вісландэраў «Малы і Білан» – з удзелам аўтаркі і яе беларускай перакладчыцы Надзеі Кандрусевіч!

Таксама будуць спевакі Зміцер Вайцюшкевіч і Галіна Казіміроўская, якія запісалі кружэлку з Юінымі казкамі і песенькамі.

Лялечны тэатрык Веранікі Фаміной «Лямцавая батлейка» прадставіць сваю версію Мамы Му.

Мульт з Мамай Му па-расейску:

***

P.S. Здзіўляе, дарэчы, нейкая няспрытнасць арганізатараў падобных мерапрыемстваў – не так ужо шмат беларускіх літаратурных сайтаў з наведвальнасцю да 1000 чалавек у дзень, але пры гэтым – ні ў каментарах напісаць не могуць, ні прэс-рэліз даслаць, ні самі запосціць, хоць рэгістрацыя тут свабодная…

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Да свята 8 сакавіка: Казка пра матчыну любоў і пра тое, ад чаго робяцца Бабай Ягой
• Вадаспады Грызлі – Grizzly Falls (фільм)
• Сонечная паляна, або Прыгоды Вожыка и Зайца ў дзівосным лесе

Глядзіце і каментуйце. Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся: Праўдзівая гісторыя Чырвонага капялюшыка (відэа) Мультфільм пра Мышку і Слана Казачка пра тое, як маленькая мышка вялікага слана перамагла

Рэгіструемся і пачынаем! ;)

Год таму з’явілася аўдыёверсія “Беларускіх [...]]]> Лідэр гурта “Палац”, аўтар праекта “Беларускія народныя казкі для дзетак” Алег Хаменка распавёў пра тое, як цяпер ён разам з дзіцячым фондам ААН ЮНІСЭФ клапоціцца пра набліжэнне аўдыё-казак да кожнай сям’і, працуе над іх візуалізацыяй і мяркуе, што беларускія пісьменнікі напішуць і выдадуць новыя прывабныя кніжкі беларускіх казак.

Год таму з’явілася аўдыёверсія “Беларускіх народных казак”, але праект на тым не спыніўся. Як жыве і развіваецца праект на сённяшні дзень?

Мы якраз сустрэліся з дзяўчатамі з ЮНІСЭФ і пагаварылі аб тым, як працягнуць надалей гэтую працу, таму што галоўнае, канешне, не сам выхад праекта і магчымасць набыць кампакт-дыскі, а тое, каб гэтыя дыскі і ідэі пайшлі ў народ.

Казкі – гэта вельмі-вельмі важная рэч, якая павінна прыйсці да дзіцяці з самага пачатку. Інакш як ты яму распавядзеш пра тое, што хтосьці бывае сквапны, што цябе могуць падмануць і гэтак далей. Менавіта ў казках усё гэта рапавядаецца. Такім чынам, з самага дзяцінства з маленькім чалавекам можна абмеркаваць усе тыя рэчы, якія бываюць у жыцці. Таму без казкі наогул немагчыма.

Наколькі была запатрабаваная аўдыёверсія з пункту гледжання гадавога досведу існавання праекта?

Калі б зоркі беларускай эстрады прадавалі столькі кампактаў, колькі прадалося казак, дык, можа быць, яны былі б Майкламі Джэксанамі. Я жартую, канешне.

Але наклад быў даволі вялікім і нават дадрукоўваўся. Але ж гэта быў вельмі вялікі праект. Гэта ўсё ж такі 10 кампакт-дыскаў, і не кожны мог рэальна іх набыць, таму што гэта была даволі дарагая рэч.

Таму зараз я вельмі спаздяюся, што выйдзе такі праект, які будзе ўжо ў фармаце mp3 і на адной кружэлцы можна будзе знайсці ўсе гэтыя казкі. Але мы б не хацелі, каб кампакт-дыск прадаваўся, хочам, каб ён распаўсюджваўся праз ЮНІСЭФ. Мне здаецца, што гэта прынясе больш плёну і карысці – не грашовай, а культурнай.

З пункту гледжання развіцця праекта, што б вам хацелася зрабіць надалей з гэтымі казкамі?

Самае галоўнае – мы не рабілі праект у ролях. Ведаеце, раней выходзілі такія вінілавыя плыты з казкамі, дзе і гук падбіраўся, і акцёры розныя гаварылі. – то быў такі аўдыёспекталь. У гэтым праекце хацелася захаваць самы звычайны расповед: гэтак, як распавядала бабуля, як распавядалі казкі дзяды – ад аднаго чалавека, з нейкімі сваімі асаблівасцямі, якія былі важныя. І гэта, канешне, атрымалася.

А цяпер мы проста шукаем, што магло б быць такім, каб сапраўды прынесла разуменне таго, што ёсць беларуская казка. Па вялікім рахунку, беларускія казкі чытаць, калі ты сам-насам з кнжкай, не вельмі цікава. Беларускія казкі абавязкова трэба распавядаць, і калі яны ідуць лінгвістычна, калі гэта не літара, а слова, то гэта такая ўсё ж такі прыгажосць і нават скарбніца мудрасці.

У чым таямніцы расповеду казак?

У тым, што ты распавядаеш гэта, як быццам ты гэта пражыў: і пра тую жабу, і пра тых ваўкоў, і пра чарадзейныя рэчы, і пра нейкія сацыяльныя рэчы, якія ёсць у казках. Трэба распавядаць пра гэта ак пра штосьці зусім знаёмае. Ты ж не скажаш свайму дзіцяці: во, глядзі, наша суседка такая і такая, а ў выглядзе казкі можна расказаць пра ўсіх такіх людзей.

Ці будзеце вы развіваць казкі ў відэанапрамку?

Так, ёсць ідея, што ўсё ж такі мульт з’явіцца.

Калі казаць пра сённяшні дзень праекту, цікава даведацца, колькі людзей працуе над яго развіццём?

У гэтым праекце прымала ўдзел Ларыса Рыжкова. Дарэчы, яна адна з самых вядомых у Беларусі казачніц, якая распавядае казкі са сцэны. Я запрашаў Тамару Лісіцкую, якая таксама чытала казкі ў аўдыёпраекце.

Зараз я дакладна ведаю, што можна будзе спампаваць казкі ў маім выкананні, а можа, з цягам часу, і ў выкананні іншых людзей.

Таксама я вельмі ўдзячны Паўлу Юрцэвічу – гэта чалавек, які ўсё гэта запісваў і з якім мы рабілі мантаж; Валодзя Баранаў, з якім мы вельмі шмат размаўлялі аб тым, як можа выглядаць гэты праект; Вячаслаў Галевіч, які мне, па сутнасці, сказаў: “Алег, трэба будзе дапамагчы – дапамагу!”. Вось гэта мае сябры, якія мелі дачыненне да першапачатковага стварэння праекта.

А цяпер усё “абрастае”, людзі ідуць насустрач, і ўсё ж такі нейкая папулярнасць гэтаму праекту надаецца, таму што праект вялікі, і вельмі хочацца, каб да яго далучыліся людзі не толькі для атрымання грошаў, а каб пайшоў новы подых беларускай казкі.

Канешне, я вельмі паважаю Толкіена, Андэрсана, рускую народную казку, але вельмі важна, каб якраз беларуская казка ўзышла на тое месца, якое ёй належыць.

Зараз існуе вялікая праблема з пошукам нармальных кніжак беларускіх народных казак, з нармальнымі ілюстрацымі і гэтак далей. Можа, вы думаеце і пра друкаванае развіццё праекта?

Усё ж не ахінеш. За мной яшчэ і музыка, і фестывалі, і шмат чаго іншага. Хацелася б пакуль што звярнуць увагу. Але ж я думаю, што потым, калі спадабаецца, падцягнуцца і друкарні, і нашыя пісьменнікі, якія пераасэнсуюць нейкія беларускія казкі і зробяць літаратурныя версіі.

Хацелася б, каб на падставе беларускіх казак з’явіліся тэатральныя пастаноўкі, святы, якія наогул ладзяць дзеці, таму што яны шукаюць якую-небудзь тэматыку – касманаўты, рэкет, яшчэ што-небудзь. Мне здаецца, што можна было б якраз у казках знайсці вось такую бездань самых прыгожых каштоўнасцяў, якія могуць стаць падмуркам кожнага дзіцячага свята.

І канешне, права дзіцяці на сваю спадчыну, на свае карані, якое трэба захоўваць, і ў першую чаргу праз казкі, песні, легенды, паданні, гісторыі, якія звязаны з родным народам.

Вы на сваіх канцэртах чытаеце казкі людзям?

Было. Але ж пакуль гэта было аднойчы. З другога боку, напэўна, я ж не самы лепшы казачнік. Усё ж такі ёсць артысты, ёсць падрыхтаваныя людзі, якія, мне здаецца, гэта могуць зрабіць значна цікавей. Але проста нагадаю, што ў кожнай вёсцы было тры-чатыры чалавекі, да якіх дзеці бегалі, каб паслухаць казкі. І такіх людзей павінна быць безліч.

Якая ваша самая запаветная казачная мара?

У мяне ёсць запаветная мара зрабіць калядны фэст-шэсце, каб калядныя валачобнікі хазділі па галоўных праспектах нашай краіны і каб было такое: ідуць калядоўшчыкі Ленінскага раёна, ідуць калядоўшчыкі Кастрычніцкага раёна, каб усе рыхтаваліся.

У Беларусі можа з’явіцца такі сапраўдны карнавал, шэсце, якое будзе праходзіць якраз на Каляды, у той жа час, калі праходзіць і бразільскі карнавал. Марыцца, каб людзі, пабываўшы на бразільскім, паляцелі на самалёце ў Мінск паглядзець, што такое зімовы карнавал.

І каб нашыя калядоўшчыкі, так, як і хадзілі раней у вёсках, з’яўляліся (канешне, ужо на новым узроўні) і ў гарадскіх умовах. Не ведаю, ці здолею здзейсніць гэта, але гэтая мара мяне зараз вельмі клапаціць.

Крыніца: Radio.Tut.By, скарочана

Галерэя “Вільнюс” (вул.Каліноўускага, 55) прапануе выставу Марыі Коўзун – юнага аўтара 1993 году нараджэння. На выставе прадстаўлена каля 40 яе прац. З пяці гадоў Марыя наведвае мастацкую студыю, удзельнічала у міжнародных выставах у Галандыі, Японіі, Польшчы. Яе карціны абаяльныя, пацешныя і вельмі самабытныя.

***

Для прыёму дзяцей у першы клас іх законныя [...]]]> Сем мінскіх школ прапануюць навучанне па-беларуску. Іх перавага — інтэлігентны падбор дзяцей, невялікія класы, гімназічныя праграмы. Вашы малыя будуць вучыцца з дзецьмі дзеячоў культуры, бізнэсоўцаў, дактароў, навукоўцаў, урадоўцаў. Менавіта гэтае асяроддзе выбірае беларускамоўныя школы ў сталіцы.

***

Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Гімназія № 4»

Для прыёму дзяцей у першы клас іх законныя прадстаўнікі падаюць:

• заяву на імя дырэктара гімназіі і прадстаўляюць копію пасведчання аб нараджэнні дзіцяці
• даведку аб стане здароўя дзіцяці (форма № 026-У)
• пашпарт бацькоў ці асоб, што іх замяняюць, прад’яўляецца асабіста.

У перыяд з 2 па 6 чэрвеня 2009 г. тут праводзяцца ўступныя іспыты ў гімназію (5 класы).

***

Гімназія № 9

Арганізуе прыём дакументаў у 1 клас з 01.06 па 28.08.2009 г.

Звяртацца трэба ў кабінет № 22.

З сабой неабходна мець:

• медыцынскую карту дзіцяці;
• пасведчанне і копію пасведчання аб нараджэнні;
• заяву аднаго з законных прадстаўнікоў дзіцяці;
• пашпарт з прапіскай ці від на жыхарства аднаго з законных прадстаўнікоў дзіцяці.

У наступным 2009/2010 навучальным годзе гімназія прапануе: вывучэнне ўсіх прадметаў на беларускай мове; вывучэнне англійскай, польскай, нямецкай моў на факультатыўных занятках; вывучэнне прадметаў музычнай накіраванасці (хор, танец, сальфеджыо, музычная літаратура, ігра на музычных інструментах); дадатковыя адукацыйныя паслугі па запытах вучняў і бацькоў за кошт факультатыўных заняткаў і платных паслуг.

***

Гімназія №23

Камісія па прыёму дакументаў у 1 клас працуе па графіку: у няцотныя дні (І змена) — 10.00-14.00, цотныя дні (ІІ змена) — 15.00-19.00, у першую суботу чэрвеня — 10.00-12.00. Звяртацца ў каб.21.

З 11.05.2009 году распачаўся прыём заяў для допуску да ўступных іспытаў у 5-я гімназічныя класы. Акрамя таго гімназія абвясціла дадатковы набор на вольныя вучнёўскія месцы ў 6-11 класы.

У гімназіі на высокім узроўні выкладаюцца англійская, кітайская, полськая мовы.

***

Гімназія № 28

Прыём заяваў ад бацькоў будучых першакласнікаў – да 25 траўня. Прыём заяў адбываецца на працягу працоўнага дня, у тым ліку і ў суботы.

Гімназія прапануе выкладанне ўсіх прадметаў на роднай мове, а таксама паглыбленае вывучэнне французскай мовы, міжнародныя абмены, выкладанне прадметаў на французскай мове (краіназнаўства, літаратура Францыі) па праграмах, распрацаваных настаўнікамі школы.

***

Гімназія № 14

Прымае заявы ў беларускамоўныя 1 класы.

Гімназія прапануе паглыбленае вывучэнне замежных моваў, спецкурсаў па міфалогіі, псіхалогіі, асновах эканамічных ведаў, журналістыцы і шмат іншага. На базе гімназіі дзейнічаюць фальклорны ансамбль, музеі, літаратурная студыя і студыя бальных танцаў.

***

Школа з музычнай накіраванасцю №60

Чакае першакласнікаў і гэтая беларускамоўная школа.

***

СШ №190

Прыём дакументаў у першыя класы на 2009/2010 навучальны год ад 1 чэрвеня да 28 жніўня 2009 г. Бацькоў з дакументамі чакаюць у настаўніцкай (І паверх) у панядзелак (10.00—14.00), сераду (16.00-20.00), пятніцу (10.00-14.00), суботу (10.00-13.00).

Выкладанне ў школе № 190 адбываецца на беларускай і рускай мовах. Школа прапануе таксама бясплатную музычную адукацыю і спартыўныя секцыі.

Першакрыніца: Наша НіваТыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Беларускамоўная група ў садку: як адкрыць?
• У Маладзечне з’явіўся дзіцячы сад “Казка”
• Кур’ёзы: малых у Бабруйску вучаць ваяваць?

Такога вялікага ружовага труса зрабіла венская творчая група “Жэлацін”. На гэтую цацку можна ўзбірацца, паляжаць, паспаць, пагуляцца з ім. Трус зроблены з мяккіх, воданепранікальных матэрыялаў, а ўсярэдзіне набіты сенам. Яго вязалі з [...]]]> 60-мятровы цацачны трус ляжыць на гары Калетта Фава (1.5 км у вышыню). Гэтая гара знаходзіцца на поўначы Італіі, у рэгіёне П’емонт.

Такога вялікага ружовага труса зрабіла венская творчая група “Жэлацін”. На гэтую цацку можна ўзбірацца, паляжаць, паспаць, пагуляцца з ім. Трус зроблены з мяккіх, воданепранікальных матэрыялаў, а ўсярэдзіне набіты сенам. Яго вязалі з ружовай поўсці сотні мясцовых бабуль.

Побач з гэтай цацкай усе адчуваюць сябе Гуліверамі.

Дарэчы, па словах аднаго дзядзькі, гэтага труса зрабілі не толькі, каб на яго глядзець. Бо кожны заўсёды можаце ўзлезці на яго па лесвіцы і паляжаць на 6-мятровым жывоціку. Менавіта гэта прыцягвае сюды тысячы турыстаў кожны год.

Зараз гэтую цацку для дарослых відаць нават на мапах Гугла.

Аднак такое хараство не даўгавечнае – трусу засталося жыць усяго 15 гадоў. З іншага боку, той, у каго пакуль няма сродкаў пабачыцца з “вельмі дарослым ружовым трусам”, за 15 гадоў паспее іх назапасіць…

Цяпер па тэлефоне можна паслухаць казку ці калыханку на беларускай мове. Такую паслугу жыхарам Беларусі ў сакавіку 2009г. пачало прадастаўляць РУП “Белтэлеком”. Раней казкі па тэлефоне маглі слухаць толькі жыхары Мінска.

Кіраўнік даведачна-інфармацыйнага цэха філіяла “Мінская гарадская тэлефонная сетка” РУП “Белтэлеком” Марына Сцяпанава паабяцала пашыраць калекцыю казак. “Акрамя новага раздзела “Казкі на [...]]]>

Цяпер па тэлефоне можна паслухаць казку ці калыханку на беларускай мове. Такую паслугу жыхарам Беларусі ў сакавіку 2009г. пачало прадастаўляць РУП “Белтэлеком”. Раней казкі па тэлефоне маглі слухаць толькі жыхары Мінска.

Кіраўнік даведачна-інфармацыйнага цэха філіяла “Мінская гарадская тэлефонная сетка” РУП “Белтэлеком” Марына Сцяпанава паабяцала пашыраць калекцыю казак. “Акрамя новага раздзела “Казкі на роднай мове” адкрыта свежая рубрыка “Калыханкі”, – дадала яна. – “Вядома, песня па тэлефоне не заменіць голас матулі ці бабулі, але яна можа зрабіць разнастайнымі вечаровыя вольныя часіны дзіцяці. Варта адзначыць, што дзіцячыя песенькі карыстаюцца ў нас асаблівай папулярнасцю”.

Тэлефанаваць па нумары 196, кошт праслухоўвання — 73 рублі за хвіліну.

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

• Курачка
• Да свята 8 сакавіка: Казка пра матчыну любоў і пра тое, ад чаго робяцца Бабай Ягой
• Казка пра жоўты Экскаватар