Казкі беларускія » Вершыкі (стишки) http://kazki.by Прыказкі, конкурсы, сцэнары, загадкі, калыханкі, прыпеўкі, вершыкі і шмат іншага для беларускіх дзетак Tue, 15 May 2012 00:14:52 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 Бегемоцiк http://kazki.by/byehyemocik/ http://kazki.by/byehyemocik/#comments Mon, 14 May 2012 12:47:33 +0000 Алег Старынчык http://kazki.by/?p=2449 «Бегемоцiк, Бегемоцiк! Ты чаму разявiý роцiк? Цi сабраýся песню пець? Можа муха заляцець».

I гаворыць Бегемоцiк: «Я таму разявiý роцiк, Бо сказаць усiм хачу, Што я зараз палячу».

«Бегемоцiк, Бегемоцiк! У цябе ж такi жывоцiк! Як ты будзеш з iм лятаць? Можа, лепш на лыжы ýстаць?»

Б: «Я надзьмуюся, як шарык, [...]]]> «Бегемоцiк, Бегемоцiк!
Ты чаму разявiý роцiк?
Цi сабраýся песню пець?
Можа муха заляцець».

I гаворыць Бегемоцiк:
«Я таму разявiý роцiк,
Бо сказаць усiм хачу,
Што я зараз палячу».

Бегемот на фото

«Бегемоцiк, Бегемоцiк!
У цябе ж такi жывоцiк!
Як ты будзеш з iм лятаць?
Можа, лепш на лыжы ýстаць?»

Б: «Я надзьмуюся, як шарык,
Стану лёгкi, як камарык,
Буду лётаць, быццам хмарка,
Па-над нашым заапаркам!»
Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/byehyemocik/feed/ 0 Юля i варона http://kazki.by/yulya-i-varona/ http://kazki.by/yulya-i-varona/#comments Mon, 14 May 2012 11:33:14 +0000 Алег Старынчык http://kazki.by/vyershy-22/ Юля, Юлiя, Юльяна. Называюць яе панна. Павольнаю iдзе хадою. За ёй – хлопцы чарадою.

Пытае Янка: «Вы, напэyна, Усяго свету каралеyна. Цi заморская прынцэса, Што тут робiце ля лесу?»

Малюнак: Ірына Шыгаева

Ю: «Што раблю тут менавiта? Сёння рана йшла са свiтай, Убачыла я кракадзiла I карону пагубiла.»

«Карр-алева, карр-карр-она, - Ад [...]]]> Юля, Юлiя, Юльяна.
Называюць яе панна.
Павольнаю iдзе хадою.
За ёй – хлопцы чарадою.

Пытае Янка: «Вы, напэyна,
Усяго свету каралеyна.
Цi заморская прынцэса,
Што тут робiце ля лесу?»

Малюнак: Ірына Шыгаева

Ю: «Што раблю тут менавiта?
Сёння рана йшла са свiтай,
Убачыла я кракадзiла
I карону пагубiла.»

«Карр-алева, карр-карр-она, -
Ад смеху душыцца варона –
Карр-кадзiлы, карр-алi
Нiколi y лесе не жылi!!!»

«Ты чаго раскрыла рот? -
Варону запытаy Фядот. –
Яна наша Карралева!!!
Ты б не карркала, лепш спела».

Варона на дубку дзiвiцца:
«Вось як яна – iмператрыца,
Такая ж i з мяне спявачка,
Але пяю я лепш, чым качка:

«Карр-карр-алева y лес хадзiла,
Спужалася там карр-кадзiла.
Згубiлася яе карр-она,
Таму за-карр-кала варона».Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/yulya-i-varona/feed/ 0 Як выправіць двойкі (З парад Васі Лайдачкіна) http://kazki.by/yak-vypravic-dvoyki-z-parad-vasi-laydachkina/ http://kazki.by/yak-vypravic-dvoyki-z-parad-vasi-laydachkina/#comments Wed, 09 May 2012 13:25:13 +0000 kacjaryna http://kazki.by/?p=2441 Калі ты хапаеш двойкі, А бацькам тваім патрэбна, Каб дзевяткі ды дзесяткі Напаўнялі дзённік твой, Не сядзі ты цэлы вечар Над падручнікам і сшыткам, Бо ўсё роўна немагчыма Столькі вывучыць зараз! Лепш, узяўшы свой сцізорык, Навайстрыўшы свой сцізорык (Альбо можна проста сціркай) Двойкі выведзі… Затым Ты на іх законным месцы Панастаў адных дзесятак… (Можна [...]]]> Калі ты хапаеш двойкі,
А бацькам тваім патрэбна,
Каб дзевяткі ды дзесяткі
Напаўнялі дзённік твой,
Не сядзі ты цэлы вечар
Над падручнікам і сшыткам,
Бо ўсё роўна немагчыма
Столькі вывучыць зараз!
Лепш, узяўшы свой сцізорык,
Навайстрыўшы свой сцізорык
(Альбо можна проста сціркай)
Двойкі выведзі…
Двойкі ў дзённіку
Затым
Ты на іх законным месцы
Панастаў адных дзесятак…
(Можна трохі і дзевятак,
Каб паверылі хутчэй.)
І бяжы хутчэй да бацькі,
Пакажы яму дзесяткі,
Патрабуй, каб за дзесяткі
На цукеркі грошы даў!
Але лепш бяжы да маці,
Бо, калі падман не пройдзе,
Маці ўсё ж не так балюча
Будзе дзяжкай частаваць…
І яшчэ…
(Удакладненне!)
У крытычным тым выпадку
На мяне не спасылацца!
Я нічога не казаў!

Крыніца: сайт пісьменніка Генадзя Аўласенкі

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/yak-vypravic-dvoyki-z-parad-vasi-laydachkina/feed/ 0 Бессардэчная http://kazki.by/byessardechnaya/ http://kazki.by/byessardechnaya/#comments Wed, 09 May 2012 13:16:34 +0000 kacjaryna http://kazki.by/?p=2438 Закахаўся наш Віталік У сваю суседку Таню. Ён “увагу” праяўляе: То падножку падстаўляе, То шчыкне, То штурхане, То да лужаны піхне, То хусцінку ёй сарве, То падручнікі парве… Але ўсё, на жаль, дарма, Узаемнасці няма! І чаму? У чым прычына? Замаркоціўся хлапчына. Што ён толькі не рабіў: І штурхаў, І кпіў, І біў, І [...]]]> Закахаўся наш Віталік
У сваю суседку Таню.
Ён “увагу” праяўляе:
То падножку падстаўляе,
То шчыкне,
То штурхане,
То да лужаны піхне,
То хусцінку ёй сарве,
То падручнікі парве…
закаханы хлопчык
Але ўсё, на жаль, дарма,
Узаемнасці няма!
І чаму?
У чым прычына?
Замаркоціўся хлапчына.
Што ён толькі не рабіў:
І штурхаў,
І кпіў,
І біў,
І дражніў,
І абзываў,
І праходу не даваў…
Ён і гэтак,
Ён і так…
А яна –
ну аніяк!
Да яго не падыходзіць,
За сто крокаў абыходзіць,
Толькі ўбачыць – уцякае…

Бессардэчная якая!

Крыніца: сайт пісьменніка Генадзя Аўласенкі Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/byessardechnaya/feed/ 0 Фядорына гора – Карней Чукоўскі http://kazki.by/fyadoryna-hora-karnyey-chukowski/ http://kazki.by/fyadoryna-hora-karnyey-chukowski/#comments Sat, 21 Apr 2012 14:40:36 +0000 kazkiby http://kazki.by/?p=2406 Скача сіта па палях, А карыта па лугах.

За лапатаю мятла Уздоўж па вуліцы пайшла.

А сякеры – раз, два, тры – Дык і cыплюцца з гары.

Каза выскачыла, Вочы вылупіла:

«Што такое? Дзе і як? Ну не разумею я!»

Ды, як чорная жалезная нага, Вунь пабегла, паскакала качарга.

[...]]]> Скача сіта па палях,
А карыта па лугах.

За лапатаю мятла
Уздоўж па вуліцы пайшла.

А сякеры – раз, два, тры –
Дык і cыплюцца з гары.

Каза выскачыла,
Вочы вылупіла:

«Што такое? Дзе і як?
Ну не разумею я!»

Фядорына гора - Карней Чукоўскі

Ды, як чорная жалезная нага,
Вунь пабегла, паскакала качарга.

І панёсся па вуліцы нажы:
‘Гэй, трымай, трымай, трымай!’ – каля мяжы.

Вось і рондалік бяжыць,
І да праса ўсё крычыць:
«Я бягу, бягу, бягу,
Ўтрымацца не магу!»

Вось і чайнік за кафейнікам бяжыць,
Тараторыць, тараторыць, дзеранчыць.

Прасы бягуць ды охаюць,
Праз лужыны, праз лужыны пераскокваюць.

А за імі сподкі, сподкі –
Дзынь-ля-ля! Дзынь-ля-ля!
Уздоўж па вуліцы нясуцца –
Дзынь-ля-ля! Дзынь-ля-ля!
На шклянкі – дзынь! – натыкаюцца,
І шклянкі – дзынь! – разбіваюцца.

Ды із грукатам патэльня ўслед бяжыць:
«Вы куды? куды? куды? куды?» – крычыць.

А за ёй талеркі
Чаркі ды бутэлькі,
Кубкі ды лыжкі
Скачуць па сцяжінцы.

А з акенца вываліўся стол
І пайшоў, пайшоў, пайшоў, пайшоў, пайшоў …
А на ім, пазірні,
Нібы вершнік на кані,
Самаварышча сядзіць
І сябрам сваім крычыць:
«Уцякайце, бяжыце, ратуйцеся!»

І ў жалезную трубу:
«Бу-бу-бу! Бу-бу-бу!»

Ім услед ўздоўж плота скора
Вунь бабуля мчыць Фядора:
«Ой-ой-ой! Зупыніцесь
Ды дамоў павярніцесь!»

А карыта кажа проста:
«Не, я на Фядору злосна!»
І сказала качарга:
«Я Фядоры не слуга!»

А фарфоравыя сподкі
У адвет смяюцца толькі:
«Нікалі мы больш ізнов
Не павернемся дамоў!»

Але бабіны каты
Параспушылі хвасты,
Колькі сіл, яны бяжаць,
Каб тый посуд павяртаць:

«Гэй, талеркі, што ж ві з горкі
Паскакалі, як вавёркі!
Ці ж вам бегаць за варотамі
З вераб’ямі жоўтаротымі?
Можаце да ямы ўпасці
Аба у дрыгве прапасці!
Не хадзіце, пачакайце,
Павярніцеся дамоў!»

Ды талеркі ўюцца-ўюцца,
А Фядоры не даюцца:
«Лепш у поле прападзем,
Да Фядоры не пойдзем!»

Міма курыца спяшалась,
З посудам тым сустракалась:
«Куд-куды! Куд-куды!
Вы адкуль і куды?!»

Посуд кажа: «То не цуда,
Нам жылось у бабы худа,
Не любіла нас яна,
Біла, біла нас яна,
Запылила, закапціла,
Загубіла нас яна!»

«Ко-ко-ко! Ко-ко-ко!
Жыць нялегка вам было!»

‘Так, – прамовіў медны таз, –
Пазірні ўжо ты на нас:
Мы паламаныя, бітыя,
Мы памыямі аблітыя.

Зазірні ты у кадушку –
ўбачыш жабу-зелянушку.
Зазірні у цэбар раз –
Прусы там кішаць якраз.

Цераз тое мы ад бабы
Ўцяклі, нібы ад жабы,
Шпацыруем па палях,
Па балотах, па лугах,
Да бруднулі-замазуры
Не пвавернемся!»

І пабеглі яны па лясочку,
Паскакалі праз купіны й пянёчкі
А бедная баба адна,
І плача, і плача яна.

Села б баба за стол,
Ды стол за вароты сышоў.
Зварыла б яна капусняк,
Ды рондаль не знойдзе ніяк!
І кубкі пабеглі, і шклянкі –
Толькі прусы ў хаце у бабкі.
Вой, гора Фядоры, гора!

А посуд наперад ў сваёй грамадзе
Па палях, па балотах ідзе.

І чайнік шапнуў прасу на бягу:
«Я далей ісці не магу».

Ды заплакалі сподкі:
«Лепш вярнуцца нам да Фядоркі!»

І зарыдала карыта:
«Нажаль, я разбіта, пабіта!»

Ды кажа паднос:: «Глядзі!» – да грамады, –
Хто гэта ідзе там ззаду?»

І бачаць: за імі з цёмнага бору
Ідзе памаленьку Фядора.

Але здарыўся з ёй цуд:
Стала дабрєйш яна тут.
Ціха за імі ідзе
І ціхую песню пяе:
‘Ой вы, бедныя сіроткі мае,
Ой ві, прасы і патэльні мае!
Вы Ідзіце-ка, нямытыя, дамоў,
Я сягоння вас пачышчу добра зноў.
Я вадзіцай ды пясочкам
Вас памыю вечарочкам,
Чыста будзеце стаяць,
Нібы сонейка, блішчаць.
А паганых прусакоў я павыведу,
Павуціну й павукоў я павымету!»
Чайнік тут гаворыць:
«Мне шкада Фядоры!»
Сподкі ўсміхнуліся:
«Мы б дамоў вярнуліся!»
Прасы мовілі-такі:
«Бабцы мы не ворагі!»

Доўга, доўга цалавала
І лашчыла іх яна,
Мыла, мыла, палівала,
Паласкала іх яна.

«Ужо не буду, ўжо ня буду
Посуд крыўдзіць, разбіваць.
Буду, буду я мой посуд
І любіць і паважаць!»

Рондалі хутчэй ўсміхнулісь,
Самавару падміргнулі:
«Ну, Фёдара, добра, значыць,
Рады мы цябе прабачыць!»

Паляцелі,
Зазвінелі –
Шусць Фядоры да пячы,
Сталы смажыць ды пякчы.
Будуць, будуць у Фядоры і бліны і пірагі!

А вясёлая, вясёлая мятла
Заскакала, зайграла, замяла,
Ні парушынкі ў Фядоры не пакінула.

І ўзрадаваліся сподкі:
Дзынь-ля-ля! Дзынь-ля-ля!
І танцуюць і смяюцца –
Дзынь-ля-ля! Дзынь-ля-ля!

А на белай табурєтачцы,
Ды на вышытай салфетачцы,
Самавар стаіць,
Нібы жар гарыць,
І пыхкаючы, на бабу паглядвае:
«Я Фядорачцы дарую,
І гарбатай пачастую.
Еш ды пі, Фядора Ягораўна!»

Пераклаў Максім НАДТАЧЭЙТыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/fyadoryna-hora-karnyey-chukowski/feed/ 0 Бычок i козачка http://kazki.by/bychok-i-kozachka/ http://kazki.by/bychok-i-kozachka/#comments Thu, 23 Feb 2012 22:09:34 +0000 Алег Старынчык http://kazki.by/?p=2252 Козачка пасецца на лужку, Яна так падабаецца бычку. Цэлы дзень ён на яе глядзiць, Тупае, хвалюецца, мычыць:

Малюнак: Ігар Алейнікаў

«Козачка-каханачка, му-му! Дазволь цябе ласкава абдыму». Козачка капытцамi ýзбрыкне: «Не чапаý бы ты, бычок, мя-не!»

«Самы лепшы я сярод бычкоý. Усё аддам я за тваю любоý». Траýку толькi козачка жуе I ý адказ [...]]]> Козачка пасецца на лужку,
Яна так падабаецца бычку.
Цэлы дзень ён на яе глядзiць,
Тупае, хвалюецца, мычыць:

Бычок і козачка

Малюнак: Ігар Алейнікаў

«Козачка-каханачка, му-му!
Дазволь цябе ласкава абдыму».
Козачка капытцамi ýзбрыкне:
«Не чапаý бы ты, бычок, мя-не!»

«Самы лепшы я сярод бычкоý.
Усё аддам я за тваю любоý».
Траýку толькi козачка жуе
I ý адказ яму гаворыць: «Не!»

I не ведае бычок цяпер як быць.
«Вось даý Бог казу мне палюбiць?!
Козачка-каханачка, ме-ме,
Паглядзi хоць трохi на мяне!»

«Радасцi! Не бачыла быка!
Не трэба мне такога сябрука.
На мяне, каб болей не глядзеý,
Траýку б лепей смачненькую еý».

Цялушачка выходзiць на лужок,
Ёй так падабаецца бычок.

«Я ляжала на траве ýвесь дзень,
I пракусiý бачок мне авадзень.

Му-му-му, мой мiленькi бычок.
Падыдзi, пачухай мне бачок!»

Як пачула словы гэтыя каза,
Пакацiлася з вачэй сляза:

«Я табе пачухаю бачок!!!
Ты не ведаеш, што гэта мой бычок?»
I гаворыць козачка бычку:
«Каханы, пайшлi разам на раку,

Будзем кветачкi духмяныя збiраць,
Купальскiя вяночкi надзяваць!»

верасень 2011г.
Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/bychok-i-kozachka/feed/ 1 Папугай i Пелiкан http://kazki.by/papuhay-i-pyelikan/ http://kazki.by/papuhay-i-pyelikan/#comments Mon, 20 Feb 2012 17:25:41 +0000 Алег Старынчык http://kazki.by/?p=2243 Папугай гаворыць Пелiкану: «Ты чаму такi не паслухмяны? Жабянят ты ловiш на балоце, Стварыý сабе акварыум у роце.

Жабяняты квакаюць i скачуць, Дадому хочуць бедненькiя, плачуць. Адкажы мне лепей, Пелiкоша, Навошта табе гэтакая ноша?

Вось цiкава: у роце ýсё клякоча, Булькае i нечага квакоча.» I пiшчаць жалобна жабяняты: «Адпусцi нас, Пелiкан, да хаты.»

[...]]]> Папугай гаворыць Пелiкану:
«Ты чаму такi не паслухмяны?
Жабянят ты ловiш на балоце,
Стварыý сабе акварыум у роце.

Жабяняты квакаюць i скачуць,
Дадому хочуць бедненькiя, плачуць.
Адкажы мне лепей, Пелiкоша,
Навошта табе гэтакая ноша?

Вось цiкава: у роце ýсё клякоча,
Булькае i нечага квакоча.»
I пiшчаць жалобна жабяняты:
«Адпусцi нас, Пелiкан, да хаты.»

Пелiкан сабе пад нос балбоча:
«Я не-бу-не-му-не-ку-не-хо-чу.»
Папугагай: «Ты чаго там булькаеш так смешна?
Усмiхнicя! Дзе твая усмешка?

Давай лепей заспяваем пад гармонiк,
Адчыняй хутчэй свой жабiн домiк!»
Пелiканчык слухаць больш не можа:
«Адпушчу усiх дадому, Гоша,

Калi больш не будзеш ты пiлiкаць,
Не чырыкаць нават i не пiкаць.»
Маýчыць Гоша, нават не iкае,
Пелiкоша роцiк адчыняе.

Жабяняты весела танцуюць,
У дзюбу Пелiканчыка цалуюць.

Пеликаны

Пеліканы лятуць...

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/papuhay-i-pyelikan/feed/ 0 Небывальшчына http://kazki.by/nyebyvalshchyna/ http://kazki.by/nyebyvalshchyna/#comments Mon, 31 Oct 2011 03:37:01 +0000 kacjaryna http://kazki.by/?p=2112 У лесе зімовым ад зайца ўцякала лісіца: Спужалася вельмі, калі ён страшэнна зароў. Лісіца зімой, яна ўсіх, нават мышкі баіцца, А заяц палохае нават асілкаў-зуброў…

А, можа, хто з вас не захоча са мной пагадзіцца? Мо, штосьці не тое я вам расказаў пра звяроў?

Мо, гэта сам заяц наўцёк ад лісіцы бяжыць? Яму, [...]]]> У лесе зімовым ад зайца ўцякала лісіца:
Спужалася вельмі, калі ён страшэнна зароў.
Лісіца зімой, яна ўсіх, нават мышкі баіцца,
А заяц палохае нават асілкаў-зуброў…

заяц

А, можа, хто з вас не захоча са мной пагадзіцца?
Мо, штосьці не тое я вам расказаў пра звяроў?

Мо, гэта сам заяц наўцёк ад лісіцы бяжыць?
Яму, небараку, няпроста зіму перажыць…

Крыніца: сайт пісьменніка Генадзя Аўласенкі

Тыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/nyebyvalshchyna/feed/ 0 Зайка польку танцаваў http://kazki.by/zayka-polku-tancavaw/ http://kazki.by/zayka-polku-tancavaw/#comments Mon, 31 Oct 2011 03:29:46 +0000 kacjaryna http://kazki.by/?p=2114 Зайка польку танцаваў: Чаравічкі сапсаваў. Вось як Зайку не шанцуе! Зайка болей не танцуе. Ён цяпер сядзіць, бядуе… Можа, хто і пашкадуе? Можа, купіць чаравічкі, Чаравічкі-невялічкі.

Тут Варона падляцела, На галінку побач села, Кажа Зайку:

“Вось дзівак?! Ды танцуй ты проста так, Басанож, без чаравічкаў, Чаравічкаў-невялічкаў”.

- Сапраўды! – сказаў Зайчына – Ты, [...]]]> Зайка польку танцаваў:
Чаравічкі сапсаваў.
Вось як Зайку не шанцуе!
Зайка болей не танцуе.
Ён цяпер сядзіць,
бядуе…
Можа, хто і пашкадуе?
Можа, купіць чаравічкі,
Чаравічкі-невялічкі.

заяц

Тут Варона падляцела,
На галінку побач села,
Кажа Зайку:

“Вось дзівак?!
Ды танцуй ты проста так,
Басанож,
без чаравічкаў,
Чаравічкаў-невялічкаў”.

- Сапраўды! – сказаў Зайчына –
Ты, Варона, – малайчына!
Больш не буду бедаваць!
Зноўку буду танцаваць!
І, узяўшы рукі ў бокі,
Зайка зноў пайшоў у скокі.

Крыніца: сайт пісьменніка Генадзя АўласенкіТыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/zayka-polku-tancavaw/feed/ 0 Хто як зімуе http://kazki.by/khto-yak-zimuye/ http://kazki.by/khto-yak-zimuye/#comments Mon, 31 Oct 2011 03:27:20 +0000 kacjaryna http://kazki.by/?p=2116 Моцна спіць зімой вавёрка – у яе пад снегам норка. А ў бярлозе, у бары, смокча лапу лось стары.

І казуля не ўтрывала, і таксама прыдрамала, у нары, у гушчары, да вясновае пары. Спіць яна і бачыць сны аж да самай да вясны.

Зайцы ў вырай адляцелі, заставацца не схацелі, бо зімою [...]]]> Моцна спіць зімой вавёрка
– у яе пад снегам норка.
А ў бярлозе, у бары,
смокча лапу лось стары.

вавёрка

І казуля не ўтрывала,
і таксама прыдрамала,
у нары, у гушчары,
да вясновае пары.
Спіць яна і бачыць сны
аж да самай да вясны.

заяц

Зайцы ў вырай адляцелі,
заставацца не схацелі,
бо зімою халады,
недалёка да бяды.

А яшчэ, скажу вам шчыра,
і ваўкі зляцелі ў вырай,
а за імі да пары
адляцелі і зубры.

Замест іх павесяліцца
прылятуць да нас лісіцы,
каб у нас зазімаваць,
падзяўбаць-пачаставаць
ягадак рабіны
ды яшчэ каліны.

бабёр

А бабёр па верхавінках,
спрытна скача па галінках.
На сасне ў яго дупло –
там утульнае жытло.

Там арэхі пра запас,
а запас зімой – як раз!
Усю восень працаваў –
шмат арэхаў назбіраў.

І грыбы бабёр шукаў,
на галінкі іх чапляў…
так што зараз у бабра –
процьма ўсякага дабра!

Ну, а вожык у бары
спіць дзянёчак у нары.
А прачнецца на змярканні –
і бяжыць на паляванне.

А барсук, браткі мае,
на зіму гняздзечка ўе!
Там выводзіць дзіцянятак,
маладых барсучанятак.

А каб зімку перажыць –
любіць шышкі церушыць.
Трушчыць адмыслова,
майстра – адно слова!

Ну, а з шышак семяно -
вельмі смачнае яно -
ён прыносіць дзіцяняткам,
маладым барсучаняткам.

Корміць іх, засцерагае,
цёмнай ноччу сагравае,
каб яны хутчэй раслі,
каб здаровымі былі.

Вось мядзведзю незадача –
ён па гурбах так і скача!
І баіцца, і дрыжыць –
небараку цяжка жыць!

Ён не мае абароны
ад сарокі ды вароны.
А сарокі кіпці точуць –
спаляваць мядзведзя хочуць!

А вароны зубы шчэраць –
хочуць бедным адвячэрыць!
Вось такія вось суседзі
злыя ў нашага мядзведзя!

Сам жа ён грызе кару
ў гэту цяжкую пару.
Можна ўбачыць па слядах –
як ён бегаў па садах,
як скакаў туды-сюды,
як заблытваў ён сляды,
каб у снезе дзень ляжаць
ды ад страху зноў дрыжаць…

А цяпер, сябры, увага!
Можа будзе ў вас заўвага?
Можа штосьці я змяніў,
можа дзесьці я зманіў?

Вы ж памылкі пашукайце,
дзе што трэба – памяняйце,
каб звяры не бедавалі,
а як трэба зімавалі.

Пастарайцеся, сябры –
дзякуй скажуць вам звяры!

Крыніца: сайт пісьменніка Генадзя АўласенкіТыя, хто гэта прачытаў, таксама цікавіліся:

]]> http://kazki.by/khto-yak-zimuye/feed/ 0