Усе рубрыкі

Аловак і гумка — Сяргей Брандт

Аловак пiша крыва нешта,
Памылкі робiць i здаецца,
Што будзе так заўжды, а зрэшты,
Пакуль яго не застанецца.

Чаму названы так аловак

А побач гумка ляжыць важна,
За працай сябра назiрае.
Ёй на памылкi глядзець страшна,
Яна iх хуценька здзiрае.

Аловак — розум для паэта,
А гумка цэнзару так служыць.
Патрэбен болей хто для мэты?
І хто паперу марна губiць?

Жыць толькі разам iм патрэбна,
Бо час iдзе, не заўважаюць,
Калi ж адзiн напiша дрэнна,
Другi на новае ў тэксце памяняе.

Сяргей Брандт, 13.02.2013

Каментаваць

  

  

  

Магчыма карыстацца гэтымі HTML тэгамі

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>