Казкі беларускія

У лесе зімовым ад зайца ўцякала лісіца:
Спужалася вельмі, калі ён страшэнна зароў.
Лісіца зімой, яна ўсіх, нават мышкі баіцца,
А заяц палохае нават асілкаў-зуброў…

Чытаць далей » Небывальшчына

Зайка польку танцаваў:
Чаравічкі сапсаваў.
Вось як Зайку не шанцуе!
Зайка болей не танцуе.
Ён цяпер сядзіць,
бядуе…
Можа, хто і пашкадуе?
Можа, купіць чаравічкі,
Чаравічкі-невялічкі.

Тут Варона падляцела,
На галінку побач села,
Кажа Зайку: Чытаць далей » Зайка польку танцаваў

Моцна спіць зімой вавёрка
– у яе пад снегам норка.
А ў бярлозе, у бары,
смокча лапу лось стары.

І казуля не ўтрывала,
і таксама прыдрамала,
у нары, у гушчары,
да вясновае пары.
Спіць яна і бачыць сны
аж да самай да вясны. Чытаць далей » Хто як зімуе

Жылі-былі ў рэчцы плоткі, бесклапотныя малодкі. Жылі-былі, не тужылі, нідзе службы не служылі, анідзе не працавалі. Толькі танцы танцавалі.

Як пачнуць танцаваць – па ўсёй рэчцы чуваць. Узнімаюць хвалі, самі сябе хваляць. Ну, а стрэнуць каго – не адпусцяць так яго: у круг запрашаюць, скакаць прымушаюць. Чытаць далей » Казка пра плотак – вясёлых малодак