Усе рубрыкі

НЕШТА НА IДЗIШ — Сяргей Брандт

Стралялi дзевак маладых на полi,
Адна запела цiха нешта на iдзiш.
Той голас несканчаемага болю
Пачуе толькi пачарнеўшы крыж.

2779

Ад спеву гэтага здранцвелі хмары,
Схавала сонца свой ружовы твар.
Паклалі дзевак быццам на ахвяры
І нават слова не прамовіў гаспадар.

Прайшлi гады, пшанiца каласiцца,
Там дзе яны ляжаць — вятры сваё пяюць.
Здаецца — “дзеўкi”, а быць можа снiцца
I як такое, не пачуўщы, прамiнуць.

Сяргей Брандт, 18.08.2014

Каментаваць

  

  

  

Магчыма карыстацца гэтымі HTML тэгамі

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>