Усе рубрыкі

Прывітанне, мяне завуць Рыська! – Сяргей Брандт

Цікавыя навучальныя апавяданні для маленькіх дзетак, якія пойдуць у школу
75989789_325629_original
Я маленькае рысяня з Налібоцкай пушчы. Там на ўскрайку ляснога возера, у дупле аднаго стражытнага дуба, я і жыву з мамай і татам, а таксама з братам Рысікам. Наш род вельмі знакаміты. Мы нават трапілі ў Чырвоную кнігу. А яшчэ выявы нашых продкаў за сваю мудрасць і шляхетнасць былі ўвекавечаны ў гярбах Вялікага Княства Літоўскага. Калі ты не ведаеш, як мы выглядаем, то я вам коратка апішу. Мы маем жоўтае з рудым футра ў чорныя плямкі. На вушках у нас самыя сапраўдныя, цудоўныя пушысцікі. Мы вельмі любім паляваць і лавіць рыбу. Узбірацца высока на дрэвы нам дапамагаюць вострыя і моцныя кіпцюрыкі. Хоць нас і называюць ляснымі катамі, але хвасты ў нас маленькія. Пра нас яшчэ кажуць: “Пабач, вунь рыська. Не падыходзь жа блізка!” Але маленькія рысяняты любяць гуляць, скакаць, лазіць і коўзацца. Паляваць мы пачынаем з вечара, а потым цэлы дзень мы спім. У апошні час людзі забываюцца, што рысі былі сапраўднымі гаспадарамі лясоў і блакітных азёраў. Але за многія стагоддзі мы былі амаль знішчаны – хтосьці хацеў мець пушыстую шапку, а хтосьці – пудзіла сабе ў дамашні музей у якасці трафея паляўнічага. Вось я і прыдумала сустракацца з вамі, дзеткамі, і расказваць пра сваё жыццё, каб, вы малыя, добра ведалі хто ў лесе і як жыве. Але, прабачце, у мяне яшчэ ёсць шмат спраў і адна з іх самая важная. Патрэбна нацягаць смачненькіх лінькоў для ўсіх на сняданак з маленькага ляснога азярца. Фыр-фыр, да сустрэчы!
01.08.2013, Сяргей Брандт

Каментаваць

  

  

  

Магчыма карыстацца гэтымі HTML тэгамі

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>