Усе рубрыкі

Заручаныя летам. Сяргей Брандт

Я табе, каханая, ружу прынясу,
Упляцi пунсовае ў сваю касу.
Дождж пад вечар скончыцца, любая мая,
Косы твае доўгiя — чысцiня твая.

ро

Сена невясомае складзена пад дах,
Ты ляжыш прыгожая на маiх руках.
Я цябе, шаноўная, цераз ноч нясу,
Расплятаюць поцемкi з кветкаю касу.
У тумане пасвiцца каля рэчкi конь,
Стан твой уздымаецца на маю далонь.
Ноч чакаць не стане, як i цiшыня,
Лета нас заручыць на ўскрайку дня.

Сяргей Качанаў-Брандт, 05.05.2015

Каментаваць

  

  

  

Магчыма карыстацца гэтымі HTML тэгамі

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>