Усе рубрыкі

ЖАЛЕЙКА (ВАСИЛЕ АЛЕКСАНДРИ. СВИРЕЛЬ) – Сяргей Брандт

Я спытаў жалейку, што ў траве ляжала:
«Хто цябе тут кiнуў, любая мая?
Ты маўчыш, а ўчора для ўсiх гучала,
Гукi тваёй песнi прыняла зямля.
Жалейка раскраска
Медзяком не гнутым, чалавекам божым,
Добрым, закаханым быў i я, паэт,
А цяпер знямеў я, як касою скошан,
Як зладзейка доля, не патрэбен свет.»

„Што ж, — жалейка цiха зацягнула з жалем,
Час прыйшоў апошнi з дымам над ракой.
Памятаеш млын той, дзе да зары спявалi?
Гэтага на старасць хопiць нам з табой.»

Сяргей Брандт, 30.10.2013

Каментаваць

  

  

  

Магчыма карыстацца гэтымі HTML тэгамі

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>