Усе рубрыкі

Срабраны дождж — Сяргей Брандт

У дзень святочны пойдзе дождж,
Пад сонцам анiводнай хмары.
Срабро сухім збяжыць на хвошч,
Збяжыць блiскучым на абшары.

срабро

За рукi смерць людзей кране,
Падпалiць чорным бэзу лiст.
Сярод балот дрыгва ўздыхне,
I змоўкне жвавы птушак свiст.

А дождж сухiм бяду цярушыць,
Дзiцятка — у люльцы ля акна.
Бог прыме на Вялiкдзень душы,
Пачнецца з стронцыям вайна.

За кожным трэцiм — другi стане,
А дождж пацягнецца далей.
Праз 30 год чысцей не стане
Край згубленых людскix надзей.

28.04.2016, Сяргей Качанаў-Брандт

Уважлiва слухаць усiм! — Сяргей Брандт

Уважлiва слухаць усiм!
Гэта патрэбна мёртвым
I вельмi патрэбна жывым,
На досвiтку сон сумотны.

брусе

Брусель раскрамсаў эфiр
Амаль перад самым святам,
І кветкi ляцяць на жвiр,
I шкло зацвiло дыямантам.

Шукае матухну хлапчук,
Але не знаходзiць побач.
Праз дзверы цячэ раўчук,
Ад дыма на вуснах горыч.

Нешта вiсiць на сцяне,
Нябёсы ад жаху здранцвелi.
Ахвяры на новай вайне
Нiчога сказаць не паспелi.

Што ж будзе людзi далей?
Гэта патрэбна i мёртвым,
Бо стогне сягоння Брусель
У фармалiне прагорклым.

Сяргей Качанаў-Брандт, 30.03.2016

Замежны дождж — Сяргей Брандт

На квадранс заплюшчу вочы,
Палячу за хмарай услед.
Праз мяжу гадоў пракрочу
Да сядзiбы, дзе жыў дзед.

деда

Быццам цень стаю ля плоту,
Бусел клякатаць пачне.
I насустрач мне з пяшчотай
Ад паветкi клён махне.

Ноч варошыць зоркi-зерне,
Зiхацiць iх цудны спеў.
Час-адлiк назад паверне,
Млечны Шлях пралье на хлеў.

Зноу пабачу дзеда з бабкай,
Не памерлых, а жывых.
Удваiх сядзяць на ганку,
Каб сустрэць дзяцей малых.

Нехта за плячо тармосiць,
Думка тмяным прагарыць.
Па-ангельскi шэпча восень,
Па-ангельскi дождж iмшыць.

Сяргей Качанаў-Брандт, 07.03.2016

Крыніца ілюстрацыі: Жмерикин В.Ф. “Старики. Еще одна весна”

Родная трасянка — Сяргей Брандт

Не памрэць трасянка,
У фарбе вышыванка
Словамi аддзяка,
Як жа ёй не спець!
трасянка
Ужо ты не ў пагадзе,
Як та благая свацця,
Як госць у роднай хаце,
Не магчы хварэць.

Хто цябе саромiць -
Не iз льну, з саломы.
Брудна незнаема
Трэба ж папярчыць.

Але ж мая трасянка,
У фарбе вышыванка,
У слове спадзяванка,
Будзем далей жыць!

Сяргей Качанаў-Брандт, 02.03.2016

Ст. 2 з 100123...510...Апошняя »