Усе рубрыкі

ДРАЎЛЯНЫ НАРОД – Сяргей Брандт

Народнаму майстру Тарасюку Мікалаю Васільевічу

Пайшло сонца на ўсход,
Слухай казку пра народ.
Ён калісьці быў разумным,
Дамавітым і не сумным.

Зямлю конікам араў,
А ўвечары – спяваў.
Былі ж я го дзеткі,
Як рамонка кветкі.

дед

Што здарылася затым -
Лёсам цяжкім горкі дым.
Грак жалобна закрычаў
І народ драўляным стаў.

Стаў народ драўляным
Быццам замаўляным.
Робіць – зранку да начы,
І маўчыць, маўчыць, маўчыць.

Без цяпла і без сумлення
Добра ставіць на калені.
Маўчаць людзі з дрэва,
А каму што трэба?

Дзе знайсці замову,
Каб чароўным словам
Ці якім указам
Ператварыць усё разам.

Але трымаюць моцна
Ніткай шэрай кросны.
Можа зноў для пана
Ты, народ драўляны.

14.11.2013, Сяргей Брандт

Каментаваць

  

  

  

Магчыма карыстацца гэтымі HTML тэгамі

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>