Усе рубрыкі

Згублены зайка – Сяргей Брандт

Я сядзеў, чытаў газету,
Лiпень быў — у палове лета.
У парку «жарка», нi душы,
Па алейцы пыл шуршыць.

Раптам збоку: «Прывiтанне!
Маю я адно пытанне.»
Побач хлопык, гадкi тры,
Трымае зайку дагары.

2

«Прывiтанне! Ты з матуляй?
Можа з дзедам цi з бабуляй?»
«Не, адзiн! Зусiм дарослы!» -
Говар чысты i дзiвосны.

«Вось сустрэў у парку зайку,
Дзе знайсцi цяпер хазяйку?»
Шэрая ад пылу жменька:
«Бачыш на спiне кiшэнькy?»

«Так напiсана… Адарка,
Жыве побач з «Камунаркай»,
Телефон стаiць знаёмы,
Гэта радам, мне вядома».

«Маеш час, аднясi зайку! »
I прапаў, мiльгнула майка…
Ветрык гортае газету,
Мiнскi парк, у палове лета.

Я знайшоў Харук Адарку,
У доме побач з „Камунаркай“.
Абняла яна заёнца,
Усмiхнулась, быццам, сонца.

девочка и зайка

Сяргей Брандт, 15.03.2013

Каментаваць

  

  

  

Магчыма карыстацца гэтымі HTML тэгамі

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>