Усе рубрыкі

Развiтанне. Сяргей Брандт

Цябе я болей не пабачу,
Ад гэтага яшчэ бальней.
Але нiхто не растлумачыць,
Дзе будзе потым спакайней.

Dereven-utro-Kur

Замест пасадак i сцяжынак
За вокнамi нямы паверх,
Рэкламы бляск сухiх памiнак
I смачнай забароны грэх.
Днi пацякуць зусiм павольна,
Не зменяць воблiк авеню.
Кавал зямлi маленькi з поля
Напомнiць доўгую раллю.
Па ей брыдзе i рэжа плугам
Надзел стамлёны селянiн
I церушыць садовым пухам
Каля стаўка драўляны млын.
Цябе я болей не пабачу,
Ад гэтага яшчэ бальней.
Што для цябе Радзiма значыць,
Зямля не згубленных надзей?

Сяргей Качанаў-Брандт, 14.04.2015

Крыніца ілюстрацыі: www.art-paysage.ru

Кавалачак роднай зямлi. Сяргей Брандт

Я любiць цябе не перастану,
Дзядоў маiх кавалачак зямлi!
I нават, калi дыхаць перастану,
Буслом прайду па вiльгатнай раллi.

1369321969_013

Я цябе нiколi не забуду,
Бацькоў маiх лясная цiшыня!
І нават стаўшы пасля смерцi брудам,
Туманам золкiм прыйду апасля.
Я цябе не перастану клiкаць,
Дзяцей маiх дазволены спакой!
Пасля марозаў буду цёплаю адлiгай,
Чырвонай зоркай над халоднаю ракой.

Сяргей Качанаў-Брандт, 14.04.2015

Попел мовы. Сяргей Брандт

З удзячнасцю Альгерду Абуховiчу-Бандзiнэллi
Часоў ясных i падзей,
Што было – цяпер не будзе!
Попел мовы ў нейкiм брудзе
Пакладзе на стол халдзей.

obuhovich2

Чым захочаш варажыць?
Паляглi пад горад вёскi,
А замоў блакiт дзiвосны
УзнЯлi моўчкi на крыжы.

Кажуць: “Cловы не гараць!”
Пiлi доўга на памiнках,
Лён не сеюць на суглiнках,
Дзед што меў – не ўтрымаць.

Задуменна цягне Свiр
Хвалi, што плывуць да Бога.
Мовы роднай у жменю трохi
Па крысе рассыпле жвiр.

Часоў ясных i падзей,
Што быдо — цяпер не будзе!
Попел мовы ў новым брудзе,
Пакладзе на стол халдзей.

Сяргей Брандт, 12 04.2015

Прыгажуня вадзянiца. Сяргей Брандт

Пад вадой жыве дзявiца,
Прыгажуня вадзянiца.
Кожны дзень яна спявае
I луской прывабна ззяе.

rusalki_big (1)

На паветры сушыць косы,
Як блiшчаць яны дзiвосна!
I пляце з травы вяночак,
Да рамонкаў васiлёчак.
А ад слоў яе цудоўных
Стаяць вольхi непрытомна.
У напевах слёзкi з жалем
Што ты тут, дзяўчо, шукаеш?
Бяжыць вада бруiцца
З косаў меднай вадзянiцы.
Гучыць зноў на свiтаннi
Спеў дзiўным прывiтаннем.

Сяргей Качанаў-Брандт, 10.03.2015

Ст. 10 з 52« Першая...5...91011...1520...Апошняя »