Усе рубрыкі

Спяць натомленыя цацкі

dc02516497d7c299390a15de84d2e7a0Лялькі, кніжкі спяць і птушкі, -

Дзень прайшоў.

Зачакаліся падушкі

Малышоў.

Нават казка спаць лажыцца,

Каб уночы нам прысніцца,

Ты ёй пажадай

Баю-бай!

 

Можна ў казцы пакатацца

На кітах.

Па вясёлцы праімчацца

На катах

І сланятка ўзяць за вушкі

І злавіць пяро жар-птушкі.

Вочкі закрывай,

Баю-бай!

 

Баю-бай, павінны людзі

Ноччу спаць.

Люлі-люлі, заўтра будзе

Сонца ззяць.

Адпачынку хочуць вочы,

Скажам  мы: “Спакойнай ночы!”

Веечкі стуляй,

Баю-бай!..

Словы З. Пятровай Музыка А. Астроўскага.

Пераклад на беларускую мову В. Жуковіча

Заручаныя летам. Сяргей Брандт

Я табе, каханая, ружу прынясу,
Упляцi пунсовае ў сваю касу.
Дождж пад вечар скончыцца, любая мая,
Косы твае доўгiя — чысцiня твая.

ро

Сена невясомае складзена пад дах,
Ты ляжыш прыгожая на маiх руках.
Я цябе, шаноўная, цераз ноч нясу,
Расплятаюць поцемкi з кветкаю касу.
У тумане пасвiцца каля рэчкi конь,
Стан твой уздымаецца на маю далонь.
Ноч чакаць не стане, як i цiшыня,
Лета нас заручыць на ўскрайку дня.

Сяргей Качанаў-Брандт, 05.05.2015

Дзе мова тваiх бацькоў? — Сяргей Брандт

Каляровае смецце i гразь
Змые першая навальнiца,
Як замову адшэпча.

Belarusskaya-mova-1

Дык дзе Яно
Жыццё апасля Смерцi?
Можа ў нараджэннi тваiм?

Тры крокi да зорак,
Тры крокi да зямлi,
У кожнага свой шлях.

Кажуць старыя людзi:
“Не ўсё, што блiшчыць,
Мае кошт золата”.

Дзе i куды
Хаваюць свае грахi
Бессардэчныя iмгненнi?

Ты ведаеш чалавек,
Дзе мова тваiх бацькоў?
Дзе казкi твайго дзяцiнства?
Напэўна засталiся там,
Куды нiколi ўжо ты не ўвойдзеш.

Сяргей Качанаў-Брандт, 30.04.2015

Сплецены вяночак. Сяргей Брандт

Сплецены вяночак iз пунсовых кветак,
Цягне плынню ноччу на пачатку лета.

Хвалi не штурхаюць пад бакi вiльготным,
Зданнi не чапаюць кветачкi нiводнай.

венок

Што ён робiць ноччу, золкам цягне раннiм,
Плыве той вяночак услед не за спатканнем.

Бераг не прымае слёз чужых трывогi
I вянок шпурляе на струмень глыбокi.

Па вясне вяночак дамоў не вярнецца,
Плыве плямай дробнай па маўклiвай рэчцы.

Над вадою чорнай золкам цягне раннiм
І плыве да мора ён за развiтаннем.

Сонейка ўзыходзiць на пачатку лета
I пляце вяночак дзеўка з жывых кветак.

Сяргей Качанаў-Брандт, 28.04.2015

Ст. 11 з 184« Першая...5...101112...1520...Апошняя »

Рэкамендуем: